Vanochtend was het vroeg op voor onze trip naar het Ganden Klooster op ongeveer een uur buiten Lhasa. Maar niet voordat de meegebrachte verjaarjagsdagskaart en cadeautje waren uitgepakt. Er waren zelfs al gelukwensen op de website geplaatst!

Na het ontbijt stapte we in de auto met onze gids en chauffeur en reden we via kleine dorpjes naar het klooster. We kwamen er al snel achter dat de gordels in de auto meer als accessoire zijn aangebracht, niemand gebruikt deze. Het is een beetje vergelijkbaar met de helmen op de motor. Onze gids vertelde dat niemand deze gebruikt want je haar gaat er door in de war  Inhalen gebeurd hier luid toeterend, en met zijn tweeën tegelijk inhalen (zodat je dus met zijn drieën naast elkaar rijdt) komt hier veelvuldig voor. Ja de tegenliggers op deze tweebaansweg rijden dan echter luid toeterend op je af maar dat lijkt niemand ongewoon te vinden …. (behalve wij ) Tot nu toe gaat het gewoon goed.

Op de heenweg hebben we een noodstop gemaakt. In een van de kleine dorpjes stak een hond vlak voor onze auto over. Ja voor honden wordt geremd legde onze gids uit. Op het moment dat je als chauffeur een hond doodrijdt, geeft dat veel ongeluk voor zowel de chauffeur als de auto. En dit moet natuurlijk zoveel mogelijk worden voorkomen. Naast de overstekende honden heb je ook de koeien, yaks, ezels, geiten, maar die worden luid toeterend benaderd in de hoop dat ze op het laatste moment wel wegspringen. Kortom het was een avontuurlijk ritje naar het klooster toe.

Omdat het klooster op 4500 m tegen de bergwand is aangeplakt reden we het laatste kwartier in haarspeldbochten. De auto had gelukkig 4 wiel aandrijving zodat het losse gravel alle kanten op kon springen.
Eenmaal bovenaan gekomen hebben we allereerst de verschillende tempels en kloostergebouwen bezocht. We beginnen al thuis te raken in de beelden en de verhalen. Onze gids stelt regelmatig de vraag als we voor een beeld staan: en weet je nog wie dat is? Op goed geluk wil ik dan nog wel eens spieken bij de namen die in het ons bekende alfabet staan. Begint het met een S dan heb je grote kans dat het de boedha van de wijsheid is. Met een T is het vaak de grote meester die het klooster heeft gesticht. Begint het met een M is het mogelijk de Boedha van het heden. Op dit moment lijken ze allemaal nog te veel op elkaar. Wellicht dat we aan het einde van de reis zelf alle verhalen kunnen vertellen.

Na het klooster was het even tijd voor een sanitaire stop. Bij een ogenschijnlijk net gebouwtje werd even stilgehouden en ik (nienke) liep naar binnen. Het is dat de nood hoog was anders was ik zeker rechtsomkeert gemaakt. 2 betonnen muurtjes met een gleuf met stromend water, that’s it. Geen deuren, geen toiletpotten, geen wc papier, niets. Wel een bijzondere lucht en wat resten van vorige bezoekers dat flink tegen de muren was opgesmeerd (hoe krijgen ze dat voor elkaar?) Achteraf was het wel een foto waard maar op dat moment was het even verstand op nul. Was dan ook zeer opgelucht om weer buiten te staan.

Toen was het tijd voor de Kora, ook wel de rondgang buiten het klooster genoemd. Het is vergelijkbaar met bergbeklimmen op 4500 m. Via een eeuwenoud pad bezaait met gebedsvlaggetjes, sjaaltjes, papieren met gebeden en wierook potten loop je hoog rond de berg om het klooster. Links van je de afgrond naar 3700 m en rechts de berg. Hebben we in het dagelijkse leven in Lhasa al een beetje last met traplopen, hier hadden we dat in het kwadraat. Met flesjes water, dextro (zat nog in mijn tas!) en heel veel rustpauzes hebben we de kora afgerond in 1,5 uur. De prachtige uitzichten over de omgeving waren zeker een cadeautje. En we hebben vast weer wat karma verdiend. Helemaal uitgeteld kwamen we weer bij de auto aan en werd het weer tijd voor de terugreis. Deze verliep gelukkig net zo soepel als de heenreis.

In het hotel hebben we snel even geluncht en nu is het even relaxen. Vanavond gaan we met onze gids uit eten vanwege de verjaardag van mijn vader en de tassen moeten nog worden gepakt. Morgenochtend vertrekken we uit Lhasa voor onze tocht door Tibet.

Mochten jullie dus geen nieuwe berichten zien op het weblog, geen zorgen! Hier in Lhasa hebben we makkelijk toegang tot het internet maar we gaan er een beetje van uit dat, dat in andere plaatsen iets minder makkelijk zal zijn. Als we toegang hebben dan zullen we weer iets nieuws plaatsen.

En namens Henk heel hartelijk dank voor de leuke berichten en gelukwensen!